یكی از این باغ ها ، چهار صد سال پیش ، در دیر دیسنین (Daisenin) ، در كیوتوی ژاپن ، به دست سوآمی (So ami) شاعر بنیاد شد . گنزو تانگه (Kenzo Tange) از معماران معاصر ژاپن تلاش دارد سنت فرهنگی را با امكاناتی كه تكنولوژی جدید در اختیارش قرار داده است همراه ساخته و از تركیب آنها پدیده ای نو بسازد . خود او می گوید :

((گاهی سنت را با فعل و انفعالات شیمیایی مقایسه می كنم كه باید همچون كاتالیزور عمل كند و چیزی نو پدید آورد در حالی كه اثری از سنتی كه از آن الهام گرفته آشكارا دیده نشود .))

نظم هندسی ، پویایی و خطوط اوج گیرنده در معماری گنزو تانگه ملهم از باغ های شنی سنتی ژاپنی است كه شكلی نوین به خود گرفته است . عامل شكلگیری در هر دو فضای سنتی و نوین ، خط است كه با توجه به ماربردش كیفیت های متنوعی‌به خود گرفته است .

منبع متن : كتاب كارگاه هنر 1 (دوره ی پیش دانشگاهی ; رشته ی هنر)